بیماری واریس.............قابل توجه پرسنل اتاق عمل

مقدمه

واریس، شایعترین بیماری عروقی انسان است که حدود ۲۰-۱۰% جمعیت را مبتلا می کند. وریدهای واریسی به صورت عروق طویل، متسع و پر پیچ و خم و غالباً در سطوح داخلی اندام تحتانی دیده می شوند.

 اتساع غیر عادی وریدها می تواند در مکان های متفاوتی از بدن شامل طناب اسپرماتیک ( واریکوسل )، مری ( واریس مری ) و آنورکتوم ( هموروئید ) رخ دهد. توصیف اولیۀ واریس و نیز کشف ارتباط آن با بارداری، ضربه و ایستادن طولانی مدت به قرن ها قبل بر می گردد.

مطالعات جدید، همه تأیید کنندۀ نقش جنس مؤنث، بارداری، سابقۀ خانوادگی، سرپا ایستادن طولانی و سابقۀ فلبیت به عنوان ریسک فاکتورهای مرتبط با آن هستند. بیشترین میزان شیوع واریس در زنان بین سن ۴۹-۴۰ سالگی برآورد شده است.

آناتومی وریدی اندام تحتانی :

وریدهای اندام تحتانی، شامل سه گروه هستند:

 ۱- سیستم وریدی سطحی ( ورید صافن بزرگ و کوچک )

 ۲- سیستم وریدی عمقی

 ۳- سیستم وریدی رابط و سوراخ کننده ( پرفوران ) که ارتباط بین این دو سیستم را برقرار می سازد.

وریدهای صافن بزرگ و کوچک که وریدهای سطحی حاوی دریچه های متعدد هستند، ضمن دریافت خون وریدی نواحی سطحی پا و ساق، از مجاورت قوزک ها به سمت بالا صعود کرده و در نهایت به وریدهای خلف زانو و ران می پیوندند. وریدهای سوراخ کننده در اندام تحتانی، از خلال فشیای عضلانی عبور نموده و به عنوان رابط بین سیستم وریدی سطحی و عمقی عمل می کنند. وریدهای رابط نیز خود وریدهای سیستم سطحی یا عمقی را به یکدیگر ارتباط می دهند. به طور کلی در هر اندام تحتانی حدود ۲۰۰ ورید سوراخ کننده وجود دارد.

برای خواندن بقیه متن روی ادامه مطلب کلیک کنید

زایمان بی درد با اپیدورال

تاریخچة زایمان بی‌درد

نخستین‌بار در سال 1846 از اِتِر در زایمان استفاده شد. سپس، در سال 1853، دکتر جان اِسنو (J. Snow) برای زایمان ملکه ویکتوریا از کلروفورم استفاده کرد. شیوة بی‌حسی موضعی نخاعی (اسپاینال/ spinal) را در سال 1899 دکتر بیر (Bier) معرفی کرد و در سال 1907 استفاده از آن در شاخه‌های مختلف جراحی متداول گردید. اما روش بی‌حسی موضعی دور نخاعی (اپیدورال/ epidural) در سال 1960 برای ایجاد بی‌دردی در زایمان طبیعی به کار گرفته شد. چند سال بعد، پزشکان دریافتند که این شیوه به سلامت مادر و جنین لطمه‌ای وارد نمی‌کند. بدین ترتیب استفاده از روش‌های القای بی‌دردی به هنگام زایمان مرسوم شد.

زایمان بی‌درد

زایمان به شیوه های مختلفی صورت می پذیرد که شامل زایمان طبیعی ( واژینال ) و سزارین است . زایمان طبیعی به دو دسته بدون کنترل درد و همراه با بی دردی تقسیم می شود. یکی از مهم ترین روش های مورد استفاده برای کاهش درد زایمان که در سه دهه اخیر در کشورهای پیشرفته دنیا مرسوم شده ، استفاده از بی دردیهای موضعی از قبیل اپیدورال، اسپاینال و تلفیقی از دو روش یاد شده است . ازآنجایی که بی دردی به روش اپیدورال عوارض کمتری دارد، رایج تر است . هنگامی که دیلاتاسیون دهانه رحم 5-6 سانتی متر در  اولین زایمان مادر و 3-4 سانتیمتر در زایمان های  بعدی است، از این روش استفاده می شود . با تو جه به
اینکه میزان داروی استفاده شده در زایمان بی درد اپیدورال بسیار کمتر از دارویی است که برای سزارین استفاده می شود، احتمال ایجاد عوارض وابسته به بیهوشی بسیار کمتر است . درضمن، اگر این روش کاملا کنترل شده و افراد مجرب آن را انجام دهند، برای جنین کاملا بیخطر است. یکی از مزایای بی دردی اپی دورال این است که نیاز به داروهای سیستمیک که امکان دارد سبب دپرسیون تنفسی نوزاد شود، کاهش می یابد و ازطرفی تخفیف درد، سبب کاهش ترشح کات کولامین آندوژن شده، گردش رحمی - جفتی بهتر می شود. همچنین تخفیف افزایش تعداد تنفس ضمن درد زایمانی در هنگام انقباض رحم را سبب می گردد و کاهش جریان خونی رحمی - جفتی را که به علت آلکالوز پیدا می شود، به حداقل می رساند . اما عارضه هایی که امکان دارد روی جنین نیز اثر کند، کاهش فشارخون ایجاد شده در مادر است که تقریبا عمومیت دارد و سبب بیکفایتی جریان جفتی رحم می گردد. این مورد به افزایش حجم داخل عروقی مادر قبل از بی حسی اپیدورال مربوط میگردد.

مانور سیلک

حدود 40 سال است که مانور سلیک برای جلوگیری از بازگشت محتویات معده در حین القا بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد.

فشار بر روی قسمت تحتانی حنجره برای انسداد مری در افرادی که در اب غرق شده بودند برای اولین بار توسط مونرو در سال 1774 گزارش گردید.گرچه تکنیک جدید فشار بر روی غضروف کریکوئید به منظور کاهش خطر اسپیراسیون محتویات معده در حین القا بیهوشی عمومی به اقای سلیک در سال 1961 نسبت داده می شود.

مطالعات متعدد نشان داده اند که علی رغم استفاده فراوان از مانور کریکوئید ،کیفیت انجام ان بسیار پایین بوده و نیروی به کار رفته توسط فرد مسئول انجام مانور در حد مورد نظر نیست.

گرچه مانور سلیک به طور گسترده و روزمره در اتاق عمل مورد استفاده قرار می گیرد و در بیشتر کشورها به عنوان استاندارد مراقبت بیهوشی در بیماران اورژانس محسوب می گردد ولی شواهد علمی محکمی دال بر تا ثیر این مانور در جلوگیری از اسپیراسیون و یا مرگ میر ناشی از ان وجود ندارد.

نحوه گرفتن غضروف کریکوئید در مانور سلیک:در این مانور با استفاده از انگشت شست و انگشت اشاره غضروف کریکوئید ثابت نگهداشته  شده و با انگشت اشاره نیرویی در حدود 3 الی 4 کیلوگرم به طرف خلف گردن وارد میگردد.

شروع این مانور بلافاصله با کاهش هو شیاری بیمار با نیروی حدود 2 کیلوگرم اغاز شده و به تدریج با ایجاد بیهوشی کامل به 3 الی 4 کیلوگرم افزایش و تا زمان پر شدن کاف لواه تراشه و اطمینان از جا گذاری صحیح ان ادامه می یابد.(در حدود 45 تا 60 ثانیه)

راهنمای بیماران قبل از بیهوشی

مطلب ارسالی توسط : دکتر فرزاد عصاره متخصص بیهوشی و مراقبت های ویژه ٬ بیمارستان امیرالمومنین بوشهر

راهنماي بيمار

با سلام و آرزوي شفاي عاجل براي  بيماران گرامي به  ياري  ايزد متعال ، توجه شما را به نكات ذيل جلب مي نمايم :

 1-توصيه هاي قبل از عمل و بيهوشي

1- در صورت مصرف دخانيات و ... ، و يا وجود هرگونه بيماري ، بويژه قند خون ، فشار خون بالا ، يا ناراحتي  قلبي ، تنفسي (حتي سرماخوردگي اخير )، و نيز در صورت  باردار  بودن ، ويا حساسيت مثل حساسيت به دارو يا مواد غذايي (مثل تخم مرغ) و حساسيت فصلي  حتما با پزشك در ميان بگذاريد، يا قبل و هنگام بستري گزارش دهيد.
در صورت وجود هرنوع عارضه و خشكي در مفاصل خصوصاً مفاصل مهره هاي گردن و فك ، اطلاع به پزشك  قبل از عمل ضروري است. در صورت داشتن زخم يا نقص در دهان يا حلق، و يا لق بودن دندان حتماً يادآوري شود .
در صورت سابقه عمل جراحي و بيهوشي قبلي خصوصاً اگر با مشكل مواجه بوده ، ويا در فاصله زماني كمتراز6 ماه گذشته انجام شده باشد ، آنرا يادآوري نمائيد .
در صورتي كه قبلا دارو مصرف ميكرده ايد ، لازم است كه به پزشك و پرستاران اطلاع دهيد.

2- از 5 روز قبل از عمل جراحي از خوردن آسپرين و يا  هر داروي ضد انعقادي ديگر خودداري نماييد.

3- موقع مراجعه جهت بستري : دفترچه بيمه ، عكس راديوگرافي ، نوار قلب و آزمايشات مربوط به عمل را همراه داشته باشيد . از مداركي كه فكر مي كنيد ممكن است بعداً به آن نياز پيدا كنيد ، قبلاً فتوكپي بگيريد.

 
خوردن وآشاميدن درمدت 8 ساعت قبل از عمل ، خطراستفراغ زير بيهوشي وخفگي و... را به دنبال دارد  
4- براي انجام بيهوشي بي خطر هر بيمار بزرگسال در شرايط معمولي لازم است حداقل 8 ساعت قبل از عمل از خوردن و آشاميدن خودداري كند. يعني در صورتيكه قرار باشد عمل جراحي  صبح انجام شود لازم است شب قبل از عمل از ساعت 12 شب تا زمان عمل هيچ غذايي نخوريد حتي آب.
(البته اگر بيماركودك است به دستورات خاص متخصص بيهوشي در اين مورد توجه فرمائيد. 
همچنين مادراني كه به بچه شير مي دهند ، جهت اخذ توصيه هاي لازم قبل از عمل به پزشك اطلاع دهند.)
براي شام و تا قبل از ساعت 12 شب مصرف غذاي سبك و كم حجم ولي پر انرژي و پر پروتئين توصيه مي شود (مگر اينكه پزشك مربوطه توصيه خاصي داشته باشند) . لازم است در اين شب از پرخوري و نيز مصرف غذاهاي دير هضم يا نفاخ (مثل حبوبات و سبزيجات) خودداري شود .
جويدن آدامس ومسواك زدن ( بدون خوردن آب ) تا قبل از انتقال به اتاق عمل اشكال ندارد.

5- قبل از عمل حفظ آرامش ، و پرهيز از اضطراب و افكار نگران كننده و مشغول كردن خود با سرگرمي ها ي شاد و افكار آرامش دهنده وبالاتر از همه ياد و ذكر  قادر متعال  توصيه مي شود .
در شب قبل از عمل فراهم كردن شرايط براي استراحت و يك خواب زودهنگام و راحت ، كمك به سزايي در انجام بيهوشي راحت  و بيدار شدن مطلوب بعد از بيهوشي مي كند .

6- در بيماران تنفسي (مثل آسم ) ، استفاده از اسپري هاي درماني استنشاقي كه قبلاً استفاده نموده اند (مثل اسپري سالبوتامول) با اطلاع پزشك قبل از عمل مجاز است ، بلكه گاهاً ممكن است حتي لازم نيز باشد.

7- بيماران ديابتي (مرض قند) صبح روزعمل جراحي از تزريق انسولين بدون هماهنگي با پزشك ونيز خوردن قرص گلي بن كلاميد ، متفورمين و يا  هر داروي خوراكي كنترل قند خون ديگر خودداري نماييد.

8- اگر هر روز صبح داروي خاصي به غير از موارد فوق ( بخصوص داروي قلبي يا كنترل فشارخون ) مصرف مي نماييد ، با هماهنگي قبلي پزشك يا پرستار مي توانيد تا ساعت 5 صبح  قبل از عمل جراحي ، آن دارو را با اندكي آب (حداكثر 50 سي سي) بخوريد.

9- در صورتيكه محل عمل جراحي در سر و صورت نباشد ، موهاي  اطراف محل عمل جراحي (تا محدوده حدود 20 تا 30 سانت اطراف آن) را شب قبل از عمل تراشيده و تميز نماييد ( ترجيحاً توسط  ريش تراش). بهتر است از بكار گيري تيغ حتي المقدور خودداري نماييد.

10- شب قبل از عمل حمام بگيريد.

11- لازم است بيماران هيچ گونه آرايش يا لاك ناخن نداشته باشند .( خصوصاً كه بررسي ناخن ، پوست    لب  و چشم به ارزيابي پزشك از نظر ميزان اكسيژن خون و وضعيت بيمار طي بيهوشي و عمل جراحي كمك مي كند).، و نيز حتي الامكان ناخن ها ، سبيل و ريش مردان كوتاه باشند .

12- قبل از عمل وسايل مصنوعي مثل دندان مصنوعي- مو گير-  ساعت و زيور آلات  را بيرون بياوريد و اگر دندان كاشتني داريد پزشك و پرستار را مطلع سازيد .
در صورت داشتن دندان مصنوعي غير ثابت ، و يا لق بودن دندان حتماً موقع انتقال به اتاق عمل يادآوري شود .

13- قبل ازانتقال به اتاق عمل ، رفتن به دستشويي توصيه مي شود .

2-توصيه هاي بعد از عمل و بيهوشي
 
● زمان مجاز براي شروع مجدد به خوردن و آشاميدن بعد از عمل :
اگر پزشك جراح مربوطه دستور خاصي داده باشند ، بايد به آن عمل شود ، درغير اينصورت ، و در صورتيكه نوع عمل جراحي محدوديت غذايي خاصي را الزام ننمايد، پس ازگذشت 3-2 ساعت از بيداري و هوشياري كامل (در بيماران بيهوشي عمومي) و پس از گذشت 3-2 ساعت از برگشت كامل حس و حركت در اندام بيحس شده (در بيماران بيحسي نخاعي يا بيحسي اپيدورال) و پس از هماهنگي با پرستارمحترم بخش مربوطه ، بيمار ميتواند شروع به خوردن كند ، بدين ترتيب كه ترجيحا ابتدا آب يا آب ميوه رقيق و خنك و در حد بسيار كم ولي در دفعات متعدد و با فاصله ميل كنيد ، و پس از گذشت 2-1 ساعت ( و چند نوبت نوشيدن مايعات) ، و در صورت تحمل آن ، اجازه خوردن ساير مواد غذايي بنا به وضعيت مزاجي بيمارداده ميشود.

● زمان مجاز "نشستن در تخت"، "سر پا ايستادن كنار تخت" ، و "راه رفتن " را پرستاربخش به اطلاع شما ميرساند.لازم است در 2-1 روز اول با توجه به احتمال سرگيجه ناگهاني در موقع انجام آن احتياط نمائيد.

● به بيماران بيحسي نخاعي ، توصيه مي شود لااقل تا  3-2 روز ضمن نوشيدن مايعات فراوان ، از نشستن و ايستادن طولاني مدت خودداري نمايند. 

3-ساير توصيه هاي ايام بستري
 
1) در هنگام بستري شدن وسايل شخصي مورد نياز را همراه بياوريد شامل: ليوان، مسواك، خمير دندان، دستمال كاغذي، دمپايي و......
2) استعمال دخانيات در محيط بيمارستان(بخش ، راهروها و...) ممنوع است.
3) از نگهداري وسايل اضافي در بخش خودداري كنيد.
4) ملاقات كنندگان از آوردن گلدان و گل طبيعي به بخش خودداري كنند.
5) جهت پيشگيري از انتقال بيماري ها  آوردن اطفال زير 15 سال به بخش ممنوع است.

با آرزوي سلامتي براي شما

دكتر فرزاد عصاره متخصص بیهوشی و مراقبت های ویژه - بوشهر

 

دانلود کتاب مکانیزم بیوشی در بیماران نورولوژی

 download now with pdf format

دانلودکتاب بیهوشی برای بیماران احتقانی قلب

download now with pdf format

دانلود کتاب بیهوشی رژیونال (Regional Anesthesia)

  

download now with pdf format

سورونتا (براکتانت)

 

سورونتا
(براکتانت)
سوسپانسيون داخل تراشه اي
سوسپانسيون استريل
فقط جهت تجويز داخل تراشه اي

شرح
سوسپانسيون داخل تراشه اي سورونتا (براکتانت)، سورفکتانت ريوي غير تب زا و استريل مي باشد که فقط از راه داخل تراشه اي استفاده مي شود. سورونتا عصاره طبيعي ريه گاو مي باشد که حاوي فسفوليپيدها، چربي هاي خنثي، اسيدهاي چرب، و پروتئين هاي وابسته به سورفکتانت مي باشد که به اين ترکيب کولفوسريل پالميتات (دي پالميتوئيل فسفاتيديل کولين)، پالميتيک اسيد، و تري پالميتين افزوده شده است تا ترکيب استانداردي ايجاد شود که خواصي مشابه خواص پايين آورنده کشش سطحي سورفکتانت ريه طبيعي را نشان دهد. ترکيب نهايي حاوي25mg/ml فسفوليپيدها (شامل15/5-11mg/ml فسفاتيديل کولين غير اشباع)، 1/75-0/5mg/ml تري گليسيريد، 1/4-5/3mg/ml اسيدهاي چرب آزاد، و کمتر از 1mg/ml پروتئين مي باشد. اين مواد در محلول کلريد سديم 9/0% به حالت سوسپانسيون در آمده و بروش حرارتي استريل شده است. سورونتا حاوي ماده محافظ (پرزرواتيو) نمي باشد. محتواي پروتئيني دارو حاوي 2 پروتئين سورفکتانت است که وزن مولکولي پاييني داشته و هيدروفوبيک مي باشند. اين پروتئين ها بنام هاي SP-B و SP-C شناخته شده اند. دارو حاوي پروتئين سورفکتانت با وزن مولکولي بالا و هيدروفيل که معروف به SP-A است، نمي باشد. هر ميلي ليتر سورونتا حاوي 25 mg از فسفوليپيدها مي باشد. سورونتا مايعي برنگ سفيد مايل به زرد تا قهوه اي کمرنگ مي باشد که در ويال شيشه اي يکبار مصرف تهيه شده. هر ويال حاوي 4ml (mg 100 از فسفوليپيدها ) يا 8ml (mg 200 از فسفوليپيدها ) می باشد.

برای خواندن بقیه متن روی ادامه مطلب کلیک کنید

مپردین

مپردین یک مخدر صناعی است که قدرت آن یک دهم مرفین می باشد . از نظر ساختمان شیمیایی مپردین شبیه آتروپین است است . و اثرات خفیف آتروپینی ضد اسپاسم دارد . برعکس مورفین مپردین به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود . ماده اولیه و اصلی حاصل از تجزیه (متابولیت) مپردین به نام نورمپردین با غاظت بالا سبب تحریک دستگاه عصب مرکزی می شود . مپردین در کاهش یا تضعیف لرزش (shivering) پس از جراحی موثر و بی همتا می باشد .که نشاندهنده تحریک گیرنده های کاپا می باشد . کاهش فشار خون وضعیتی (orthostatic) س از تزریق مقاذیر قابل قیاس با مرفین شایعتر و عمیق تر می باشد . مپردین بر عکس مورفین به ندرت سبب کاهش شدید ضربان قلب می شود . و برعکس ممکن است سبب افزایش ضربان قلب نیز بشود که نشاندهنده اثرات شبه آتروینی ان است . به همین دلایل احتمال بوز گشاد شدن مردمک (میدریازیس) با مپردین بیشتر است .از احتمال بروز تنگی مردمک (میوزیس) . مقادیر زیاد مپردین سبب کاهش انقباض پذیری قلب در مخذرها اثر و خصوصیتی است خاص و بی مانند میگردد .

آمادگي بيماران قبل از ورود به اتاق عمل

1. نام عمل جراحي

2. ناشتا بودن (بجز موارد اورژانسي)

3. شيو ( تميز کردن)محل عمل

4. پوشيدن گان –کلاه-لباس اتاق عمل

5. بيمار بايد فاقد شي فلزي مانند (گوشواره-النگو0 انگشتر...)

6. گرفتن تاريخچه کامل بيمار

7. گرفتن رضايت عمل

8. چک کردن آزمايشات و مشاور بيهوشي

مواردي که بيمار بايد قبل از بيهوشي با متخصص بيهوشي در ميان بگذارد

Ø بيماري خاص(بيماريهاي قلبي، فشارخون ،ديابت ، تشخيص مشکلات تخصصي و...)

Ø     مصرف داروهاي خاص

Ø     چناچه قبلا بعلت عمل خاص تحت بيهوشي قرار گرفته

Ø     سرما خورده بودن

Ø     داشتن دندان مصنوعي يا دندان لق در دهان

کليه موارد چک شده پس از پذيرش کامل بيمار طبق برنامه جراحان عمل بيمار شروع مي شود.

پس از پايان عمل بيمارريکاوري( تحت نظر کامل بيهوشي ) شده وبعد ازثابت شدن  وضعيت بيمار

 توسط تکنيسين بيهوشي به بخش مربوطه تحويل داده مي شود.

معمولا در شيفت صبح اعمال جراحي الکتيو و اورژانس انجام ميگردد و در شيفت عصروشب اعمال جراحي اورژانس انجام مي گيرد.

سودالایم

دانه های ریز سودالایم  از کلسیم  هیدروکساید و میزان کمی سدیم هیدروکساید به عنوان فعال کننده تشکیل شده و نقش خود را ایفا میکند . نوع اختصاصی آبدار سودالایم جهت بدست آوردن بهترین شرایط فعالیت الزامی است . سیلیکایی که به این ذرات گرانول اضافه میشود موجب سختی آنها شده در نتیجه احتمال تشکیل ذرات قلیایی را کاهش می دهد . از تشکیل ذرات قلیایی باید جلوگیری به عمل آورد  چون استنشاق این ذرات موجب تحریک راه های هوایی شده و بصورت برونکواسپاسم تظاهر میکند . خنثی سازی CO2 با واکنشی بین گاز و آب در حضور ذرات سودالایم در جهت شکل گیری اسید کربنیک صورت میگیرد . پس از آن اسید کربنیک با هیدروکسید  موجود در سودالایم واکنشی در جهت تولید کر بنات ٬ آب و حرارت صورت میگیرد . آب تولید شده در اثر خنثی سازی دی اکسید کربن برای مرطوب شدن گازهای استنشاقی و تعدیل حرارت تولید شده به صورت واکنش تولید حرارت خارجی (exothermic) ٬ نقش مهمی ایفا می کند  . تجمع این ماده که با میزان بالایی دارای خاصیت قلیایی است و در قعر محفظه  قرار دارد ٬ دارای قدرت سوزاننده ای روی دست می باشد . حرارت تولید شده حین خنثی سازی دی اکسید کربن با گرم شدن محفظه مشخص می شود . در صورت عدم جمع شدن ٬ ذهن آنستزیست باید متوجه خرابی احتمالی محتوای محفظه گردد . 

بارالایم

بارالایم از هیدروکسید باریم و هیدروکسید کلسیم تشکیل شده است . بر خلاف سودالایم اضافه نمودن سیلسکا جهت سفت شدن ذرات بارالایم الزامی نیست . سفتی ذاتی ذرات بارالایم بازتابی از وجود باندهای آبی از تشکیل کریستال ها در نمک اکتاهیدرات هیدروکسید بارالایم می باشد . این باند آبی همچنین در محیط های خشک برتری عملکرد بارالایم را نسبت به سودالایم نشان می دهد . همانند سودالایم ٬ خنثی سازی دی اکسید کربن توسط بارالایم ٬ کربنات ٬ آب و حرارت ایجاد می نماید .

آمزورب (amsorb)

آمزورب دارای هیدروکسید کلسیم و کلراید کلسیم است . برعکس سودالایم و بارالایم  ٬ تماس داروی بیهوشی با آمزورب منجر به تولید ترکیب A(ماده A) یا منو اکسید کربن نمی شود .