دفیبریلاتور / دی سی شوک / الکتروشوک
بي اثر كردن، خنثي كردن، در جهت معكوس= De=to undo, or reverse
غيرمتناسب، ناهماهنگ، نامتعادل بدون انقباضات قلبي= fibrillate (فيبريله شدن)
دفيبريلاتور= دستگاهي براي خنثي نمودن (بياثر كردن) انقباضات ناهماهنگ قلبي
فيزيولوژي:
سلولهاي درون ماهيچه (عضلات) قلبي، جريان الكتريكي را برقرار ميسازد. برخي از سلولها در قلب (سلولهاي ضربانساز)، مرتباً توسط خودشان شارژ (باردار) شده و باعث باردار شدن (شارژ شدن) ديگر سلولها نيز ميشوند. جريان الكتريكي در درون ماهيچه قلبي در مسير ويژهاي جاري ميگردد. هر زمان كه اين اتفاق بيفتد (جريان برقرار گردد) انقباضات ماهيچه قلبي پمپ كردن خون را موجب ميشود (ضربان قلب).
اين الگوي الكتريكي هماهنگ قلب براي پر و خالي شدن با هر ضربان كه موجب گردش خون در سرتاسر بدن ميشود، ضروري است. وقتي كه اين الگوي الكتريكي به هم ميخورد و ناهماهنگي ايجاد ميگردد (فيبريلاسيون)، انقباضهاي ماهيچه قلبي نامتعادل شده و خون پمپ نميشود.اين عمل موجب كاهش فشار خون، كمبود اكسيژن، آسيب ماهيچه قلبي و مرگ نابهنگام ميگردد. دستگاه دفيبريلاتور (الكتروشوك) جهت خنثي نمودن عمل فيبريلاسيون و بازگرداندن انقباضات قلبي به حالت متعادل اوليه، مورد استفاده قرار ميگيرد؛ همچنين در مواقعي كه قلب از كار بازميايستد، براي شروع مجدد ضربان قلبي از اين دستگاه استفاده ميشود. (به عنوان مثال بعد از يك شوك الكتريكي)
دفیبریلاتور، دستگاهی است که شوک الکتریکی را به عضله قلب میرساند. قبل از ۱۹۶۰، این سیستم به صورت ac ارائه می شود که جریان ۵ تا ۶ آمپر یا فرکانس ۶۰ هرتز را در مدت ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی ثانیه در عرض قفسه سینه بیمار اعمال میکردند. این روش عملا موفقیت چندانی در اصلاح فیبریلاسیون دهلیزی نداشت و اغلب آریتمی های جدیدتری ایجاد میکرد. از ۱۹۶۰ به بعد، دیفیبریلاتورهای dc مختلف ساخته شد. این سیستمها شارژ dc را ذخیره میکند و روی بدن بیمار دشارژ میشود. تفاوت عمده بین این دستگاه ها، در شکل موج آنها است. متداولترین شکل موجها، موج wn ها، تک پالس، تاخیر مخروطی و ذوزنقهای است.
اساس كار :
دفيبريلاتور از يك منبع تغذيه و يا يك باطري داخلي بزرگ براي شارژ نمودن يك خازن حجيم بين مقادير 5 تا 400 ژول استفاده ميكند. دو قطعه فلزي (پرلس) يا همان الكترودها به دفيبريلاتور متصل است و بر روي هر دو طرف سينه بيمار قرار ميگيرد.
انرژي ذخيره شدن در درون خازن ازيك الكترود به الكترود ديگر از ميان سينه بيمار (توسط سينه بيمار) آزاد يا دشارژ ميگردد؛ كه در نتيجه اين شوك به قلب منتقل شده و ضربان ريتميك (منظم) مجدداً به قلب بازميگردد. دفيبريلاتورها همچنين يك مانيتور مربوط به ECG و ثبتكننده الكتروكارديوگرام دارند كه دايماً شكل موج ECG را نمايش ميدهد و واحد اندازهگيري آن ژول است.
انواع ديفيبريلاتور :
ديفيبريلاتورها در انواع كاشتني، داخلي، خارجي، خودكار و نيمهخودكار ارايه ميشود.
نگهداري سيستم در زمانهايي كه از دستگاه استفاده نميشود، لازم است تا شارژ كامل در دماي اتاق كه معمولاً بسته به نوع سيستم 4 تا 24 ساعت به طول ميانجامد، در حال شارژ مداوم باشد.
بيشتر سازندگان توصيه ميكنند كه باتريها بعد از هر استفاده حتماً شارژ شود و هر دو سال يك بار، باتريها به صورت كلي تعويض شود.
روش انجام شوک الکتریکی
-
انتخاب پدال مناسب
-
محل قرار گیری صحیح پدال
-
تماس کافی پدال با قفسه سینه
-
انتخاب صحیح انرژی
-
پدال بزرگسالان طول 13 سانتیمتر است و در کودکان 8 و در نوزادان 4 سانتیمتر است
-
محل قرار گیری پدال یکی ناحیه نوک (اپکس )قلب پنجمین فضای بین دندهای در خط قدامی زیر بغلی(انتریور اگزیلاری)چپ و دیگری در طرف راست استرنوم در دومین فضای بین دندهای در ست زیر کلاویکول در راستای محور الکتریکی قلب
-
پدال باید با فشاری حدود 11 کیلوگرم (25پوند) روی قفسه سینه فشرده شود و سطح پدال با ژل اغشته گردد تا باعث سوختگی پوست نشود
-
انتخاب صحیح انرژی الکتریکی (در دیس ریتمیی که بدنبال ان بیمار ارست کرده مانند تاکی کاردی بدون نبض وفیبریلاسیون بطنی باید انرژی بالا 360 ژول شوک داد )
نکات ایمنی
ü باید اطمینان یابیم که دیگران با بیمار و یا تخت بیمار تماس ندارند و شوک را اعلام کنیم
ü بهتر است برای جلوگیری از انفجار جریان اکسیژن را قطع کنیم
کاردیورژن
- رضایت نامه از بیمار
- بررسی الکترولیت
- بهتر است چند ساعت قبل ناشتا باشد
- توضیح پروسیجر به بیمار تا اضطراب کم شود
- اماده کردن ترالی احیا
- مانیتورینگ بیمار
- کنترل علائم حیاتی
- گاه سلول میوکارد به شوک خوب جواب نمی دهد که باید اصلاح اب و الکترولیت و هیپوکسی و هیپوترمی و اصلاح اسید و باز انجام شود تا شوک بهتر اثر کند
- حین شوک با کنترل مانیتور و نبض بیمار احیای قلبی ریوی فراموش نشود
- در فیبریلاسیون نرم ابتدا با دادن ادرنالین انرا به فیبریلاسیون خشن تبدیل کرده و سپس شوک میدهیم
- سرعت عمل در شوک دادن در فیبریلاسیون بطنی مهم است که باعث نجات بیمار میشود
· علائم برگشت بیمار
- بر گشت ریتم سینوسی
- برگشت نبض کاروتید
- فشار خون کافی
- عوارض شوک: امبولی-فیبریلاسیون بطنی-سوختگی پوست
- الگوریتم درمان فیبریلاسیون بطنی
- کنترل نبض و مانیتورینگ بیمار
- در صورت اطمینان دفیبریلاسیون با میزان 360 ژول شوک
- در صورت عدم جواب مجدادا شوک
- در صورت عدم جواب عملیات احیای قلب ریوی
- گرفتن ورید
- دادن داروهای انتی اریتمیک مثل لیدوکائین -برتیلیوم ادرنالین
- مجدادا شوک
الگوریتم درمان اسیستول
-
احیای قلبی ریوی
-
گرفتن ورید
-
دادن داروی ادرنالین و اتروپین
-
اینتوبه کردن بیمار
-
اصلاح اسید و باز
-
گذاشتن پیس میکر
-
در صورتیکه اسیستول تبدیل به فیبریلاسیون شد شوک میدهیم
ايرادهاي معمول:
شايعترين مشكل در استفاده از ديفيبريلاتورها، سوختگيهاي پوستي در محل اتصال الكترود-پوست است كه در صورت تكرار عمل ديفيبريلاسيون، عميقتر نيز ميگردد. جهت جلوگيري ايجاد اين ضايعه، لازم است كه كاربران از تماس مستيم الكترودها با پوست، اجتناب كنند. ضمن اينكه توان منتقل شده به بيمار نيز بيشتر از حد لازم انتخاب شود.
نوع كاشتني اين وسايل، بسيار حساس است و در هنگام جراحي و پس از آن بايد بسيار محتاط با آن برخورد كرد.
ملاحظات خريد:
كار با اين سيستمها معمولاً ساده است و نياز به آموزش چنداني ندارد. معمولاً بهتر است سيستمهايي خريداري شود كه نمايشگر ECG نيز داشته باشد. اين امر به كاربر كمك فراواني جهت تشخيص برگشت بيمار به وضعيت عادي مينمايد.
استفاده از الكترودهاي يك بار مصرف و باتريهاي غيرقابل شارژ، معمولاً هزينههاي زيادي به سيستم درمان تحميل ميكند.
منابع :
http://nursingcare.persianblog.ir
Dezmed.comDezmed.com
http://fa.wikipedia.org
وبلاگ تخصصی بیهوشی