روش بیهوشی در اورولوژی

عملهای یورولوژی معمولا بر روی کلیه، آدرنال، یورترا، مثانه، پروستات و penis، اسکروتوم، بیضه ها و طناب اسپرماتیک انجام می شود و چون منشاء عصبی آنها از سیستم ساکرال و thoracolumbar می باشد لذا خیلی خوب می توان بیهوشی regional داد .

 بیمارانی که نیاز به بیهوشی جهت بیماریهای کلیوی دارند معمولا دچار بیماریهای مربوط به سنین بالا از قبیل cardiovascular Dx و respiratory Dx می باشند. تاریخچه پزشکی،  lab data , P/E جهت پیدا کردن بیماریهای همراه لازم و ضروری است .

 در اطفال بیماریهای عفونی URT ناشایع نیست . اگر بیمار اطفالی نیاز به عمل جراحی جهت بیماریهای congenital سیستم ادراری تناسلی دارد بایستی حتما از بابت بیماریهای مادرزادی دیگر بررسی شود مثلا بیماریهای دکستروفی مثانه یا تومور ویلمز .

ادامه نوشته

نکات مهمی از " بیهوشی در جراحی عروق "

۱. پيشرفتهاي اخير در فهم بيولوژي آتروژنز پيشنهاد ميكند كه اختلال عملكرد آندوتلیال يك عنصر كليدي در پاتوژنز بيماري آترواسكلروتيك قلبي عروقي و عوارض آن مي‌باشد.

2. التهاب در ديواره شريان احتمالاً نقش اساسي را دراين مورد دارد.

3. بدليل اينكه جراحي عروق بزرگ يك عمل با ريسك بالا در جمعيت بوده و شيوع بيماري كرونري در آن بالاست بدين ترتيب يكي از علل مور تاليتي طولاني مدت، بدنبال جراحي عروق در حوالي عمل بوده و متخصصين بيهوشي با آن درگير مي‌باشند.

4. ارزيابي باليني دقيق قبل از آزمايش دال بر بيماري كرونري مهم، استفاده عاقلانه و بيان دلايل راجع به انجام آزمايشات قلبي در حوالي عمل را ضروري ميسازد.

لطفا به ادامه مطلب توجه فرماييد

ادامه نوشته

انتقال بيمار پس از عمل به PACU (ریکاوری)

منبع : کتاب anesthesia modalities          ترجمه شده توسط : خانم فقيهي - دانشجوي هوشبري

به محض اتمام جراحي و پانسمان كردن ، پرستار سركولر به همراه بيهوشي دهنده يا پرستار دوره ديده  بيمار را به ريكاوري مي برند . وضعيت بيمار ( در صورت نياز ) براي حركت روي برانكارد( تخت مخصوص) تغيير مي كند؛ وضعيتي كه عروق خوني ، سوند ادراري و اندامهاي آتل گرفته شده حفظ شود مسئوليت حفظ راه هوايي بيمار با بيهوشي دهنده است. بيمار تا هنگاميكه بيهوشي دهنده اعلام آمادگي نكرده هرگز جابجا نمي شود.

هنگاميكه بيمار به سرعت به ريكاوري منتقل شد ، گزارشات قبل از عمل و وسائل و تجهيزات مخصوص بيهوشي به مسئول PACU تحويل داده مي شود. پرستار سركولر همچنين هرگونه حادثه مهم ، مثل تغييرات شديد در عملكرد عروق قلبي يا ريوي ، هر واكنش غير منتظره به داروها ، يا نياز تزريق خون متعدد يا داروهاي خاص را در طي عمل به پرستار PACU گزارش مي دهد.

پرونده بيمار ممكن است موقتا در اختيار جراح قرار گيرد تا گزارش عمل ، و دستورات بعد از عمل را كامل كند. اگر پرونده در همان لحظه در دسترس نبود ،‌پرستار سركولر دستورات بعد از عمل و توجهات فوري مورد نياز مثل استفاده از كيسه يخ يا اتصال دستگاه درناژ به دستگاه ساكشن را به مسئول PACU ميدهد. اگر حالت تهوع قابل توجهي رخ داد ، بيهوشي دهنده يك داروي ضد تهوع مثل Ondansetron (Zofran) يا dolasetron(Anzamer) ممكن است تجويز كند . پرستار سركولر تا هنگام انتقال كامل بيمار به PACU با بيمار مي ماند.

روش بیهوشی در بیماران ترومایی

اداره بیهوشی

بیهوشی عمومی در اغلب بیماران ترومایی که نیاز به مداخله جراحی پیدا می کنند اندیکاسیون دارد. القاي بیهوشی به روش Rapid sequence در اولويت است و در صورت وجود هیپوولمی اتومیدیت (mg/kg0.3-0.1) یا کتامین (mg/kg 3-1 ) ارجح است زیرا این داروها ثبات همودینامیک  را مختل نمی کنند .

 در شک به صدمه مهره های گردنی باید از جابجایی اضافه گردن در حین لارنگوسکوپی خودداری کرد .

 لازمه ثبات همودینامیک کنترل خونریزی بوسیله جراحی و حفظ حجم خون بیمار است . ABG,PH,HCT طی بیهوشی بايد چندین بار ارزیابی شود . اندازه گیری الکترولیت ها ، گلوکز و فاکتورهای انعقادی به میزان کمتر ممکن است مورد نیاز باشد  .

لطفا به ادامه مطلب توجه فرماييد

ادامه نوشته

بیهوشی در اعمال جراحی چشم

استفاده از بیهوشی عمومی در اطفال و نوزادان ضروری است زیرا همکاری بیمار حیاتی است .

در بالغین اکثر اعمال چشم با MAC شامل پالس اکسی متری و کاپنوگرافی همراه با بلوک رژیونال (رترو بولبر و پری بولبر )قابل  انجام است و نیاز به همکای نزدیک جراح و متخصص بیهوشی دارد  .

در صورت انتخاب روش بیهوشی عمومی باید از سرفه ، تهوع و استفراغ هنگام خروج از بیهوشی و بعد از عمل جلوگیری کرد .

ارزیابی قبل از عمل بسیار حائز اهمیت است به علت احتمال بالای وجود بیماری های همراه مانند دیابت ، فشار خون بالا ، هیپو تیروئیدی ساب کلینیکال ، بیماری های قلبی 

اطلاع از داروهای مصرفی بیمار از نظر اثرات سیستمیک و تداخل با داروهای بیهوشی  مهم است . 

لطفا به ادامه مطلب توجه فرماييد

ادامه نوشته

بیهوشی در بیماران اورژانسی

بطور كلي اعمال جراحي به دو گروه الكتيو و اورژانسي تقسيم مي شوند . اعمال جراحي اورژانسي كه در آنها نياز به انجام بيهوشي است بسيار متفاوت بوده و كليه ارگانهاي بدن را مي تواند شامل شود . مثل همه موارد بيماران با عمل الكتيو در حد ممكن بايد  شرح حال بيماري هاي زمينه اي ، مصرف دارو و سابقه بيهوشي قبلي ، حساسيت هاي دارويي و غير دارويي گرفته شود . معاينه فيزيكي كامل خصوصا در مورد دستگاه تنفس ، راه هوايي و وضعيت قلبي عروقي بايد انجام گردد . در صورتي كه عمل جراحي فوريت دارد نبايد وقت جهت رسيدن نتايج آزمايشات هدر رود .

لطفا به ادامه مطلب توجه فرمایید

ادامه نوشته

اداره بیهوشی در سالمندان

فیزیولوژی:

۱- سیستم عصبی: یک ضایعات دائمی از جسم نورونی با افزایش سن که همراه با کاهش جریان خون مغزی و کاهش تولید نوروترانسمیتر(مثل نوراپی نفرین و دوپامین) وجود دارد. اگرچه این کاهش در تراکم نورونی که با پیری رخ می دهد مستقیماً متناسب با سطح عمومی عملکرد ذهنی نیست. این میتواند به وسیله فزونی قابل توجه در شبکه نورونی افراد جوانتر شرح داده می شود. جسم خاکستری نسبت به جسم سفید بیشتر دچار آتروفی شده و یک افزایش در حجم csf وجود دارد. یک تغییر پذیری فردی زیادی وجود دارد به درجه این تغییرات در افراد سالخورده آشکارمی شود.به طور کلی عملکرد سیستم عصبی با افزاش سن کاهش می یابد که منجر به اختلال ادراکی،حرکتی، حسی و رفتارهای دیگر می شود.

نیاز زیادی به یادگیری در خصوص مکانیسم های سلولی و ملکولی که مسئول آسیب پذیری انتخابی سلولهای مغزی و نواحی که اختلال وابسته به پیری و نورودژنریشن است می باشد.

بیشترین پاتولوژیهای CNS، بطور پیشرونده مثل آترواسکلروزیز مغزی، بیماری پارکینسون، افسردگی، دمانس، آلزایمر و دلیریوم با افزایش سن رایج ترند.

سیستم عصبی ارادی مستثنی نیست، یک کاهش کلی عملکرد را داراست.

لطفا به ادامه مطلب توجه فرمایید

بیهوشی برای جراحی های لاپاراسکوپیک (Anesthesia for Laparoscopic Surgery)

Anesthesia for Laparoscopic Surgery

پنوموپريتونئوم و پوزيشن بيمار براي لاپاراسكوپي باعث تغييرات فيزيولوژيكي مي شود كه management بيهوشي را عارضه دار مي كند.

فاکتورهایی که باعث می شوند بیهوشی برای لاپاراسکوپی بالقوه روش پرخطری باشد عبارتند از:

1- مدت عمل جراحي به روش لاپاراسكوپي

2- خطر آسيب به احشاء

3- اشكال در ارزيابي مقدارخونريزي                  

4- پنوموپريتونئوم و پوزيشن بيمار                   

 

تغييرات ونتیلاتوري و تنفسي در طي لاپاراسكوپي

دميدن Co₂ به داخل پريتوئن باعث چهار عارضه اساسي تنفسي مي شود شامل:

1- آمفيزم زير جلدي Co₂ 

2- پنوموتوراكس 

3- Endobronchial Intubation  

4- آمبولي گاز (Air Emboli) 

تغييرات ونتيلاتوري

نوموپريتونئوم كمپليانس توراكوپولموناري را كاهش مي دهد.كمپليانس تا 30 50 درصد در افراد سالم  چاق و                  IV –III ASA كاهش مي يابد اما شكل منحني فشار – حجم تغيير نمي كند ( ش 57 ص 2286). هنگامي كه پنوموپريتوئن ايجاد مي شود وثابت مي ماند كمپليانس تحت تاثير Tilting بعدي بيمار و يا افزايش ونتيلاسيون دقيقه اي براي پرهيز از هيپركاپني قرار نمي گيرد.

لطفا به ادامه مطلب توجه فرمایید

خطرات بیهوشی (Risk of Anesthesia )

هر مرگی که در 48 ساعت اول بعد از آنستزی باشد را باید بررسی نمود زیرا علت مرگ می تواند ریسک مربوط به آنستزی یا جراحی باشد. در مورد جراحیهای سرپائی اگر موربیدیته و مورتالیته در هفت روز اول بعد از آنستزی باشد علت مرگ یا موربیدیته می تواند به علت ریسک آنستزی باشد. در مورد بیماران مبتلا به انفارکتوس قلبی این زمان به ماهها یا سالها افزایش می یابد. در مورد بیماری که بیماری عروق کرونر دارد و مبتلا به انفارکتوس قلبی در زمان preoperative  شده است دادن بتابلاکر می تواند از میزان موربیدیته و مورتالیته بکاهد و ریسک آنستزی را کم کند.

مثال دیگر در کم کردن ریسک آنستزی استفاده از Regional anesthesia  جهت کاهش ترومبوز گرافت در بیمارانی است که تحت عمل بازسازی آرتری در ناحیه زیر inguinal قرار گرفته اند. ریسک بعد از آنستزی به ماژور و مینور تقسیم می گردد .

لطفا به ادامه مطلب توجه فرمایید

ادامه نوشته

بیهوشی و فشار داخل چشم

اکثر داروهای بیهوشی با مکانیسم هایی از قبیل شل شدن تون عضلات اسکلتی و دپرس کردن سیستم عصبی مرکزی ٬ افزایش جریان خروجی زلالیه و کاهش فشار خون ورید و شریان سبب کاهش IOP میگردند .  در بین داروهای بیهوشی تنها کتامین و ساکسینیل کولین سبب افزایش IOP میگردند . مصرف داخل چشمی و نه عضلانی داروهای آنتی کولینرژیک سبب ایجاد میدریاز و بنبال آن افزایش IOP می گردد.

انجام لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل تراشه بشدت IOP را افزایش می دهند . مصرف وریدی دیازپام و میدازولام IOP را کاهش داده در حالیکه مصرف خوراکی دیازپام اثری بر روی IOP ندارد . بطور کلی داروهای بیهوشی با خذف اثرات کنترلی دیانسفال بر روی IOP سبب کاهش فشار داخل چشم می شوند . تیوپنتال سدیم و پروپوفول دارای اثرات مشابه در کاهش IOP می باشند . آنستتیک های تبخیر شونده استنشاقی نیز باعث کاهش IOP می شوند که با افزایش عمق بیهوشی میزان کاهش در IOP بیشتر خواهد بود . آنستزی نرولپت توسط فنتانیل و دروپریدول نیز سبب کاهش IOP می شود . نتایج حاصله از برسی اثرات کتامین بر IOP متغییر بوده است بطوریکه در برخی تحقیقات IOP افزایش یافته و در برخی دیگر حتی کاهش در IOP گزارش شده است .

مصرف شل کننده های عضلانی غیر دپلاریزن سبب کاهش IOP می گردد در حالیکه مصرف ساکسینیل کولین سبب افزایش گذرا در عرض ۴ تا ۶ دقیقه بمیزان ۲۰-۱۰ میلیمتر جیوه  در IOP می گردد . بدلیل نیاز به مصرف سوکسینیل کولین در شرایطی نظیر معده پر که خطر  آسپیراسیون محتویات وجود دارد و از طرفی وجود ضایعات باز چشم که افزایشIOP می تواند منجر به از دست رفتن ویتره  و اختلالات بینایی گردد لازم است از افزایش فشار داخل چشم  بدنبال تزریق سوکسی نیل کولین جلوگیری و حداقل تعدیل شود . پیش درمانی با دیازپام ٬ کلونیدین ٬ داروهای بتا بلوکر ٬ استازولاماید و دی توبوکورارین بطور قطعی نتوانسته است از افزایش فشار داخل چشم بدنبال تزریق ساکسینیل کولین جلوگیری کند .

لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل تراشه به شدت سبب افزایش IOP به میزان ۲۰-۱۰ میلیمتر جیوه می شود . مکانیسم اصلی آن مشخص نبوده ولی احتمالا" علت آن افزایش تحریک سمپاتیک می باشد . جهت جلوگیری از افزایش IOP بدنبال لارنگوسکوپی و لوله گذاری داخل تراشه می توان از تزریق داخل وریدی لیدوکایین به میزان ۵/۱ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم از وزن بدن ٬ ۵-۳ دقیقه قبل از اینداکشن اسشتفاده نمود . مصرف کلونیدین به میزان ۵ میکرو گرم به ازای هر کیلو گرم از وزن بدن ٬ ۲ ساعت قبل از اینداکشن بیهوشی و مصرف داخل بینی TNG و بتا بلوکر ها در کاهش IOP موثر می باشد .

برگرفته از کتاب بیهوشی و مراقبت های ویژه

كمك‌ به ‌كاهش‌ خطرات‌ جراحي ‌چشم‌

  آيا مي‌دانيد امروزه 85 درصد اعمال جراحي چشم با روش بي‌حسي موضعي انجام پذير است؟ با اين‌حال متاسفانه در كشور ما اعمال جراحي بيشتر بيماران بويژه سالمندان، با وجود خطر بالا، تحت بيهوشي عمومي صورت مي‌گيرد كه اين مساله بيشتر به علت نداشتن مهارت كافي در ايجاد بي‌حسي طولاني چشم است. بيشتر اوقات اين اقدام به وسيله چشم‌پزشكان صورت مي‌گيرد، در حالي است كه اين عمل در حيطه كاري متخصصان بيهوشي قرار دارد. 

كاربرد روش بي‌حسي رتروبولبار كه هم‌اكنون در بيشتر مراكز جراحي چشم در كشور مورد استفاده قرار مي‌گيرد، ممكن است احتمال خطر بيماران را افزايش دهد. هم اينك در بسياري از كشورها از روش بي‌حسي پري بولبار، ساب تنون و روش‌هاي نوين ديگر استفاده مي‌شود.

در حال حاضر، روش بي‌حسي پري بولبار براي بيماران مبتلا به بيماري‌هاي سيستميك كه بيهوشي عمومي براي آنها خطرناك است، توصيه مي‌شود.