یه سوال

جواب در ادامه مطلب

جواب در ادامه مطلب
اگر ست بدون فیلتر نداشته باشیم میتوان از ست سرم معمولی استفاده کرد ولی باید با وسیله ای (مثلا دسته لارنگوسکوپ) فیلتر آن را شکست...
امروز میخوام از سنتو (اکسی توسین) صحبت کنم . دوستانی که سر عمل های زنان زیاد رفتن به حساسیت موضوع بیشتر اشراف دارن... از سنتو شروع کنیم...آمپول های ۱۰ واحدی داره و معمولا برای سزارین و کورتاژ استفاده میشه...وقتی که سزارین شروع میشه ۳۰ واحد سنتو آماده میکنیم و تا نوزاد از رحم خارج شد ۲۵ واحد رو تو سرم میریزیم و ۵ تای دیگه رو مستقیم تزریق میکنیم....البته بستگی داره...اگه سرم رو به اتمام باشه و کم مونده باشه همه ۳۰ واحد رو توش میریزیم ...
چشمتون روز بد نبینه...من یه بار قاطی کردم و به اشتباه ۲۵واحد رو مستقیم تزریق کردم و ۵ واحد هم تو سرم ریختم...دیدم ضربان قلب مرض از ۷۵ به ۱۴۸ رسید...سریع نبض مریض رو گرفتم و دیدم نبض نخیه و بلافاصله ۳۰میلی افدرین به مریض دادم و سرم هم فری کردم..خدارو شکر مریض از اون فاز خطرناک برگشت و نفس راحتی کشیدم...(خوشبختانه عمل کورتاژ بود و همودینامیکش نرمال و بود و اگه سزارین بود کارم سخت میشد)
با تشکر از راهنمایی دوستان "هوشبری ۸۷" و "کوروش" مطلب اصلاح شد.
پس تو انتخاب سایز تیغه لارنگوسکوپ دقت کنید. اگه بزرگتر باشه به جایی برنمیخوره...
من خودم بچه سه ساله رو با تیغه شماره ۴ لارنگوسکوپی کردم و راحت بود!!!
ولی یکی از همکارامون میخواست که با تیغه شماره ۲ یه مرد ۳۵ ساله رو لارنگوسکوپی کنه که خیلی به زحمت افتاد ولی به هرحال اینتوبه کرد...!!!

اگه حین اینتوبیشن یه مریض شکم پر اشتباهی لوله رو تو مری گذاشتین به هیچ وجه در نیارین و همون جا کافش رو پر کنین و یه لوله دیگه بردارید و تو تراشه بزارید....با اینکار از بروز آسپیراسیون در ادامه روند لارنگوسکوپی و انتوبیشن پیشگیری میکنیم..........
-برای این بیماران باید پگ ته حلق بزاریم و چشماشون هم پماد بزنیم تا بتادین به چشم آسیب نرسونه
-لوله تراشه باید وسط دهان بیمار فیکس بشه و طوری نباشه که لب بالای مرض رو به یه طرف بکشه و در نتیجه حالت سوراخ های بینی رو نسبت به حالت طبیعی تغییر بده و جراح رو در محاسباتس به خطا بندازه و تو مرحله آلار بیس گیر بندازه
-اگه مریض هالوتان میگیره باید هواسمون باشه که ابتدای عمل جراح اقدام به تزریق میکنه که حاوی کمی اپینفرینه و ممکنه باعث بروز آریتمی های قلبی بشه که برای پیشگیری قبل تزریق هالوتان رو میبندیم و چند دقیقه بعد باز میکنیم
-حین عمل باید هایپوتنشن کنترله ایجاد کنیم که خونریزی فیلد عمل کم بشه و جراح راحت کار کنه و فشار سیستولیک ۸۰ نا ۹۰ عالیه و برای اینکار از مرفین استفاده می کنیم و پروپوفول میدیم و سر تخت هم بالا میدیم تا خون تو اندام تحتانی جمع بشه و اگه به تنگنا افتادیم تی ان جی میدیم
-وقتی جراح به مرحله استئوتومی میرسه بعلت فورس زیاد و دردناک بودن پروسیژر فشار کمی بالا میره و مریض به خونریزی میفته که باید با یه مخدر کوتاه اثر اونو کنترل کنیم
-اگه همون موقع اینداکشن ۵۰تا آترا بدیم و حدود ۸میلی هم مرفین بدیم نیاز به تکرار آترا نیست و تا آخر عمل ساپورت میکنه
-چون این مریضا مخدر زیاد میگیرن باید بیدار اکستیوب بشن
-وقتی اکستیوب کردیم باید طوری ماسک بگیریم که رو بینی نخوابه و فشار نیاره
از این به بعد تصمیم گرفتم سلسله مطالبی با عنوان "نکات و تجربیات بیهوشی" تو این وبلاگ بنویسم که حاصل یک سال کار بیهوشی من در اتاق عمل هست و امیدوارم مورد رضایت شما قرار بگیره......
همچنین شما بازدیدکننده گرامی نیز اگر تجربیاتی از کار بیهوشی دارید از طریق نظرات یا ایمیل ارسال کرده تا به نام خودتان در پست های آینده درج شود.