وبلاگ تخصصی بیهوشی

پوزیشن لترال دکوبیتوس بصورت شایع برای اعمال جراحی توراکس، ساختمان های رتروپریتونئال و هیپ بکار می رود. بیمار روی سمتی از بدن که عمل نمی شود، می خوابد و تعادل بدن توسط ساپورت های قدامی و. خلفی، مثل Deflatable bean bag  یا Bedding Rolls و Flexed depended leg برقرار می گردد. دست ها معمولاً در جلوی بیمار قرار می گیرد. دست وابسته (dependent) روی تخته مخصوص دست که پوشانده شده قرار میگیرد به صورتی که عمود بر تنه باشد. دست غیروابسته روی یک بستر چند لایه قرار می گیرد یا توسط armset یا foam Craddle معلق می شود. در صورت امکان دست نباید بیش از 90 درجه باز شود.

برای برخی توراکوتومی هایی که در سطوح بالا انجام می شود، دست غیروابسته باید بالاتر از شانه برده شود لذا باید مراقب آسیب های نوروواسکولار بود.

سر بیمار باید در پوزیشن نوترال قرار گیرد تا گردن بیش از حد چرخانده نشود و شبکه براکیال زیاد کشیده نشود . گوش وابسته بیمار باید چک شود که تا نشده باشد و فشار نامناسب به آن وارد نشود.

توصیه شده که قبل از پوزیشن دادن مجدد به بیماری که خوابیده است، چشم ها را از لحاظ این که آیا چسب زده شده اند، بررسی کنند. چشم وابسته بیمار باید مکرراً چک شود تا فشار خارجی بر آن وارد نشود.

جهت جلوگیری از فشار روی شبکه آگزیلای قسمت وابسته axillary Roll که معمولاً یک لیتر مایع (سرم یک لیتری) در سطحی پائین تر از آگزیلاری وابسته گذارده می شود، این Roll به هیچ وجه  نباید در آگزیلا گذارده شود.

هدف از گذاردن این Roll این است که وزن توراکس توسط قفسه سینه در سطحی پائین تر از آگزیلا تحمل شود و فشار بر محتویات حفره آگزیلا وارد نشود.

بدون در نظر گرفتن تکنیک محافظتی، ضربان نبض در دست وابسته باید چک شود. (برای تشخیص زودرس فشار به ساختمان های نوروماسکولار موجود در آگزیلا). فشار بر ساختمان های عروقی و تورم ساختمان های وریدی ممکن است با یافته های پالس اکسیمتری تداخل کند و کاهش اشباع O2 شریانی ممکن است به عنوان هشداری زودرس از گردش خون مشکل دار باشد.

هیپوتانسیون ایجاد شده در دست وابسته ممکن است به دلیل فشار روی شریان آگزیلاری باشد، لذا گرفتن فشار خون در هر دو دست مفید است. وقتی از Kidney rest استفاده می شود باید طوری گذارده شود که زیر ستیغ ایلیاک سمت وابسته قرار داده شود تا به روی IVC فشار وارد نیاید.

بین زانوها باید بالش یا سایر پوشش های محافظتی گزارده شود تا فشار به برجستگی های استخوانی و کشش روی اعصاب اندام های تحتانی به حداقل کاهش یابد.

در پوزیشن لترال دکوبیتوس احتمال خطرات ریوی وجود دارد.

در بیماری که به سمت لترال خوابیده است و بصورت مکانیکی تهویه می شود، ترکیب وزن لترال مدیاسیتنوم و فشار نامتناسب محتویات شکم به روی ریة وابسته سبب پر هوا شدن ریه غیروابسته می شود. در همان زمان خون رسانی به ریه غیروابسته به سبب جاذبه زیاد می گردد. در نتیجه ^V/_Q m بدتر می شود و این مسئله بر تبادل گازها و تهویه اثر می گذارد.

پوزیشن لترال دکوبیتوس در اعمال جراحی ریه و تهویه تک ریوی (OLV) ترجیح داده می شود.

تهویه دقیقه ای در ریه وابسته، هنگامی که ریه غیروابسته کولابه می شود، افزایش می­یابد. افزایش تهویه دقیقه­ای و کاهش کمپلیانس ریه که به دلیل پوزیشن لترال ایجاد می شود و ممکن است جهت ونتیلاسیون مناسب نیاز به فشار راه هوایی بیشتری باشد.

اگر سر را به سمت پائین، پائین آوریم در حالی که بیمار در پوزیشن لترال است، وضعیت عملکرد ریوی بدتر شده و شانت افزایش می­یابد. ممکن است بیمار در پوزیشن لترال، کمی خم گردد تا دنده ها در حین توراکوتومی از هم باز شوند یا در حین اعمال جراحی کلیوی یا رتروپریتونئال، فضای عمل بهتری در دسترس قرار گیرد. نقطه­ای که در تخت خم می­شود باید زیر کرست ایلیاک باشد، نه زیر فلانك یا قفسه استخوانی تا فشار به ریه وابسته کاهش یابد. این پوزیشن همراه با اندکی پوزیشن ترندلنبرگ معکوس می باشد که باعث می شود خون وریدی در پاها تجمع یابد. بنابراین استفاده از این پوزیشن مگر در مواردی که نیاز به دسترسی جراحی بهتری باشد، منع شده .