IV Pt.Controlled – Analgesia(PCA

پمپ کنترله بی دردی

فاکتور های متعددی از جمله تنوع های بین افراد درنیاز های ضد درد و سطح سرمی ها ، باعث بی دردی ناکافی می شود که جبران کردن این فاکتور ها با رژیم معمول PRN مشکل است . IV-PCA این تاثیرات تنوع فارماکودینامیک و فارماکوکینتک را حداقل کرده و تحویل ایبوئید به بیماران را مناسب تر می کند . اساس استفاده از آن بر این اصل است که یک چرخه خود تنظیمی منفی وجود دارد : با احساس درد ، بیمار خودش دارو را تجویز می کند و با کاهش درد بیمار دیگر احساس نیاز نمی کند . ابزار PCA نسبتا بدون مشکل بوده و اغلب مشکلات ، مربوط به استفاده کننده است . دستگاه های PCAاز چند نظر برنامه ریزی شده هستند : از نظر میزان دوز بولوس ، حداقل فاصله زمانی بین دوز ها و از نظر میزان سرعت انفوزیون پیوسته (ج ۲ -٧۲ که مهم نیست ) . اغلب فاصله ها ( Lockout Interval) بین ۵ تا ۱۰ دقیقه هستند که تغییر در این محدوده به نظر می رسد اثری بر عوارض و یا آنالژزی داروها نخواهد داشت .

دوز متوسط بولوس برای بالغین ( در صورت مقاوم نبودن با اپیوئید ) در خصوص مورفین 1mg (0.5-2.5) و فنتانیل بر اساس مطالعات 40µg بودن لیکن در عمل دوز فنتانیل کمتر می باشد ( 10-20) اما در خصوص انفوزیون زمینه ای ( Background Infusion) باید گفت که در بالغین معمولی ( حساس به اپیوئید )فوائد ضد دردی ندارد و فقط دوز مصرفی و بروز عوارض را بیشترمی کند لذا دراین گروه توصیه نمی شود اما در اطفال و بالغین مقاوم به اپیوئید شاید مفید باشد .

IV- PCA در مقایسه با رژیم PRN معمولی بی دردی بهتر و بیشتر و رضایت بیشتر بیمار را به همراه داشته شاید احتمال عوارض ریوی راهم بکاهد اما معلوم نیست که بتواند از نظر اقتصادی هم به صرفه باشد مثلا داروی کمتری مصرف شود و یا اقامت در بیمارستان کمتر شود البته Nursing Time  نسبت ب IM کمتر می شود . بیماران نیز این روش را ترجیح می دهند .

میزان بروز عوارض اپیوئید در روش IV- PCA تفاوت چشمگیری با سایر روش های مصرف آنها ندارد . سرکوب تنفسی با این روش هم احتمالش کم است

( کمتر از نیم درصد ) و فاکتور هایی که این احتمال را بیشتر می کنند عبارتند از استفاده از انفوزیون زمینه ای ، سن بالا ، مصرف هم زمان دارو های سداتیو یا هیپتوتیک ، بیماری ریوی همراه مثل آپنه خواب و خطا در تجویز یا برنامه ریزی دستگاه ( که Operator Error گفته می شود ) میزان بروز هیپوکسمی شبانه را می توان با تجویز اکسیژن کاهش داد .